Vorige week moest ik lachen tijdens een gesprek. Een vader vertelde dat hij en zijn vrouw het thuis over mij hadden gehad na ons gezamenlijk gesprek. “Jij bent eigenlijk een beetje de psycholoog uit Gooische Vrouwen.” Ik schoot direct in de lach.

Vooral omdat ik die vergelijking eerder had gehoord. Mijn broer maakte ooit ongeveer dezelfde grap. Of ik net als Dokter Rossi vooral een beetje zat te luisteren en af en toe instemmend knikte.

Deze vader en zijn vrouw bedoelden het heel anders.

Hij vertelde dat hij en zijn vrouw zich veilig voelen tijdens de gesprekken. Dat ze alles durven vertellen. Over twijfels die ze hebben, ruzies, intimiteit.“We voelen ons gewoon op ons gemak bij jou.“

Die opmerking bleef hangen. Mogelijk ook omdat hij daarna nog iets zei. “Jij bent eigenlijk geen echte psycholoog.” Ik keek hem vragend aan.

Hij moest lachen en begon uit te leggen wat hij bedoelde. Dat ze mij ook volgen op Instagram. Dat hij daar ziet dat ik in mijn tuin werk als ontspanning én inspanning, deel over mezelf en mijn leven. En dat ze daardoor niet alleen een psycholoog zien, maar ook gewoon een mens.

En zijn woorden deden me nadenken over iets waar ik de afgelopen tijd veel mee bezig ben geweest.

De afgelopen weken rondde ik mijn postmasteropleiding af, volgde ik een cursus over hechting en sprak ik veel met collega’s en supervisors over systemisch werken. Steeds weer kwam ik uit bij dezelfde vraag: Wat hebben mensen nodig om hun verhaal echt te kunnen vertellen? 

En die vraag kwam deze week opnieuw voorbij.

Een moeder belde me nadat zij en haar dochter een gesprek hadden gehad bij een andere instantie. Er waren verschillende diagnoses genoemd en dat had behoorlijk wat losgemaakt. We spraken samen over wat er gezegd was, wat het met haar deed en hoe zij daarnaar keek.

Aan het einde van het gesprek zei ze hoe blij ze was dat haar dochter destijds bij mij terecht kon. Dat zij en haar man inmiddels goed weten wat ze aan mij hebben. Dat ik hun gezin ken. “We zien ons echt als een team met jou.” Dat vond ik bijzonder.

Waarom veiligheid zo belangrijk is

Want natuurlijk is kennis belangrijk. Ik investeer veel tijd in opleidingen, supervisie en het verder ontwikkelen van mijn vak. Maar hoe langer ik dit werk doe, hoe meer ik merk dat verandering vaak ergens anders begint. Niet bij een slim advies, een perfecte analyse, een professional die precies weet hoe het zit…

Nee, het begint bij een gevoel van veiligheid. Je écht gehoord en gezien voelen. Bij het idee dat je niet hoeft te bewijzen dat je een goede ouder bent. En dat je ook mag vertellen over de momenten waarop je twijfelt, vastloopt of het even niet meer weet. 

De verhalen die we over onszelf vertellen

Ik denk dat mensen vaak al heel lang met een bepaald verhaal rondlopen voordat ze hulp zoeken. Een verhaal over zichzelf, over hun kind of over hun gezin. We willen vaak snel een oplossing. Begrijpelijk ook, want als je je zorgen maakt over je kind wil je dat het beter gaat.

Toch merk ik dat verandering meestal niet ontstaat doordat iemand met hét antwoord komt. Verandering ontstaat wanneer er ruimte komt om opnieuw te kijken naar jezelf, je kind en naar elkaar. En naar het verhaal dat jullie over jezelf of elkaar zijn gaan geloven.

Deze gezinnen beschreven wat ik hoop dat gezinnen ervaren wanneer ze bij mij binnenkomen: dat mensen zich veilig genoeg voelen om hun verhaal te vertellen. Dat we ruimte maken voor twijfel, verdriet, frustratie én hoop. En dat we samen mogen onderzoeken naar wat er speelt, zonder dat we direct hoeven te weten wat de oplossing is.

Ik geloof dan ook niet dat verandering ontstaat doordat iemand de perfecte tool of het perfecte antwoord heeft. Verandering mag langzaam ontstaan doordat er ruimte komt om opnieuw jaar jezelf, je kind en je gezin te kijken. 

En dat begint met iets cruciaals: dat je het gevoel hebt dat jij en je verhaal welkom zijn bij mij.

🎧De afgelopen tijd ben ik veel bezig geweest met veiligheid, verhalen en de vraag wat mensen helpt om in beweging te komen. In De Familiepsycholoog Podcast deel ik regelmatig gedachten, inzichten en gesprekken over ouderschap, ontwikkeling en de verhalen die we over onszelf en elkaar vertellen.

💛 Laat het vandaag niet perfect zijn, maar écht.

Liefs, Mirjam de Nijs – De Familiepsycholoog

Meer uitleg horen, lezen en filmpjes zien? Bezoek mijn Instagram, Facebook of TikTok.